LEO XIII / gastatelier......

is een atelier, werkplek, onderzoeksplek, waar jonge kunstenaars en autonome vormgevers de kans krijgen om een experiment aan te gaan in een monumentale, lichte ruimte waardoor zij in de ontwikkeling van hun werk een sprong kunnen maken.

is een plek waar kunstenaars als artists-in-residence verblijven binnen een bestaande gemeenschap van kunstenaars en vormgevers.

is een plek waar kunstenaars buiten hun eigen omgeving de mogelijkheid hebben om over een periode van 3 maanden zich volledig te concentreren op een project dat kan leiden tot verdieping en/of verbreding.

is een prachtige, unieke ruimte in Tilburg, binnen de driehoek rondom het Wilhelminapark met - De Pont en het Textielmuseum. Het gastatelier neemt hierbinnen een hele specifieke plaats voor ontwikkeling in.

is een infrastructuur: wij voorzien in huur en energie, uitnodiging, opening, pr en brengen de kunstenaars in contact met de lokale scene.

is er voor Tilburg: we halen jonge (inter)nationale kunstenaars naar Tilburg en zorgen ervoor dat zij in contact komen met de Tilburgse kunstwereld, met alternatieve plekken als PIT, Gifgrond, Ruimte X, Argument, maar ook met De Pont, het Audax Textielmuseum en galeries als Kokon, Resy Muijsers Contemporary art, en Galerie Luyckx, kunstpodium T. Op termijn kunnen hier ook contacten uit voortvloeien die verder gaan zoals bijvoorbeeld met het van Abbemuseum, de Fabriek, de Cacaofabriek, KOP, MU, etc. Tevens brengen wij de Tilburgse kunstwereld en het Tilburgse publiek in contact met jonge talentvolle kunstenaars.

 

 

Het idee dat kunst een vorm van onderzoek is, en de kunstenaar een onderzoeker, heeft de laatste jaren snel aan populariteit gewonnen. Instellingen onderstrepen de ernst en de relevantie van kunstenaars door hun werk te karakteriseren als onderzoek. Ook het Gastatelier Leo XIII noemt zichzelf een plek voor onderzoek en experiment. Waarom? Wat wordt er precies bedoelt wanneer hier gesproken wordt over een plek van onderzoek en experiment? Onderzoek is een term die enerzijds aan devaluatie onderhevig is, maar ook een term die anderzijds, mits goed begrepen, wel degelijk inhoud en betekenis kan genereren.

Het Gastatelier Leo XIII staat voor een manier van onderzoek waarbij wordt erkend dat de balans tussen objectiveerbare en niet-objectiveerbare aspecten van kunstproductie voortdurend heen en weer springt, in een nerveuze wisselwerking tussen bewuste en onbewuste, individuele en collectieve impulsen. De objectieve component van de artistieke productie is daardoor problematisch – niet omdat de kunst een puur subjectieve aangelegenheid zou zijn, maar omdat de bepaling van het objectiveerbare gehalte juist de inzet vormt van een artistieke strijd, die op het scherpst van de snede gevoerd dient te worden. *

Het Gastatelier Leo XIII ziet het onderzoek binnen haar specifieke, lichte en open ruimte daarom als een ‘gebeuren’: als iets wat de kunstenaar overvalt, wat inhoudt dat het de kunstenaar affecteert en in hem/haar resoneert op een manier die niet onmiddellijk te omschrijven of te omgrenzen is, en die dus ook niet direct op een accurate manier kan worden opgeslagen en gecommuniceerd. Het is een gebeuren dat binnenbreekt. Een gebeuren binnen een specifieke bepaling van ruimte en tijd. Het gaat hier om het werken met het verlangen zelf.**
De kunstenaar zal in zijn/haar werkperiode dit binnenbreken van het gebeuren moeten inzetten om nieuw werk te produceren. Een artistiek slagveld waarop geen werk gemaakt kan worden zonder zich – gewild of ongewild – persoonlijk in de strijd te mengen.

Onderzoek in de kunsten wordt hiermee een voortzetting van de traditie van de avant-garde, volgens welke de kunstenaar niets als vaststaand gegeven aanvaardt, en alle evidenties omtrent het ‘vak’ van de kunstenaar en zijn positie in de maatschappij steeds opnieuw ter discussie stelt. De kunstenaar sluit zich tijdens een werkperiode in het Gastatelier Leo XIII tijdelijk op in een horizon, waarbij hij/zij de werkelijkheid naar zijn/haar hand zet om vogelvrij nieuwe wegen in te slaan.

* Zie: Camiel van Winkel, flexibele multipliciteiten, De Witte Raaf, nr. 165, 2006
** Zie: Frank Vande Veire, Breekbare gebroken tijd, in Neem en eet, dit is je lichaam (SuN, 2005)